Bike Jamboree

Ulewy i powodzie

Już pisaliśmy o wyjątkowych ulewach i powodziach w Maroko. Dla nas ulewy to na szczęście tylko brak wody w hotelu i poranna decyzja o zmianie trasy na dłuższą, co było spowodowane obawą o przejezdność lokalnych dróg. Jak się potem okazało, już na trasie 126 kilometrowego odcinka, obawa była słuszna, bo dwukrotnie pokonaliśmy zwalone progi rzeczne przeprowadzając rowery. Zresztą ten etap wyprawy jak dotąd dostarczył chyba najwięcej emocji. Zjeżdżaliśmy na nim (ok. 1700 m w dół) przez niezwykle widokowe i pejzażowe formacje górskie z 3-godzinnym przystankiem w szumiącej zimną wodą, obszernie porośnięta palmami oazie usytuowanej na skraju opuszczonego miasta nazwanego przez Mirka „ghost town” (miasto duchów). A w tej oazie właściciel lokalnego sklepu stał się nagle przewodnikiem po rajskich ogrodach palmowych oraz kierownikiem basenu stworzonego na trasie okalającego całą oazę wodociągu zbudowanego w betonowym akwedukcie. Szedł z nami dumny z tego miejsca, częstował nas daktylami, granatami i figami prosto z drzewa. Tak dojechaliśmy do miejscowości Tata. Tata kojarzyć mi się będzie z nocną czystością miasteczka i arkadową zabudową uliczek oraz w końcu, W KOŃCU! z zimnymi napojami, które nam Zbyszek kupił w hotelu.

Następnego dnia wyjechaliśmy bardzo wcześnie rano, na stacji benzynowej napompowaliśmy 14 kół rowerowych (Bogu niech będą dzięki za sztafetową przejściówkę z wentyla samochodowego na wentyl typu Presta) i ruszyliśmy znowu w górę. Pogoda nam sprzyjała. Było raczej pochmurno, a pod koniec 70-kilometrowego odcinka nawet lekko deszczowo, choć cały czas bardzo ciepło. Mirko znowu słaby od udaru razem z Manuelą zastosowali 20 km podwózkę autostopem. A reszta ekipy na trasie spotkała jadącego pod prąd, starym „nowakowym” rowerem bez przerzutek szeroko uśmiechniętego Rastafarianina. Słychać go było z daleka po trzasku jakiegoś charczącego radia, które wiózł w parcianej torbie i po dźwiękach wuwuzeli, w którą dął na przejeżdżające pojazdy. Ciekawe czy Nowak też tak pachniał?

Dość sprawnie dojeżdżamy do Tissint, gdzie logujemy się w przepięknym przybytku z basenem już ok. 13.00. Ja tam, niestety, nie użyłem nic, bo mnie kompletnie rozwaliło. Reszta ekipy też nie czuła się rewelacyjnie. Bolało mnie wszystko: mięśnie, głowa, brzuch i gardło.
W hotelu Kasbah Tissnt niesamowicie pomógł nam Hassan, najmilszy jak dotąd poznany przeze mnie Marokańczyk. Zadbał o leki, okłady z lodu, był uprzejmy, wręcz oświecony, mówił językami, gotował z Manu kisiel, załatwił pochorowanej czwórce transport na metę kolejnego etapu i jeszcze puszczał cały czas moją ulubioną muzykę tuareską zespołu Tinariven.

Tak, kolejny dzień to kolejne wyzwanie. Już w nocy nie było wody, bo dogoniła nas tutaj schodząca korytami wyschniętych rzek przedwczorajsza ulewa zasilona wczorajszym słabiutkim deszczem. Scenariusz był ten sam. Brak wody w hotelu. W nocy drzwi od naszych pokoi się nie zamykały. Lataliśmy z wiadrami do spłukiwania toalet. Brak przejazdu przez brody lub jak kto woli marokańskie mosty, które zbudowane są w dole szerokich i wysokich koryt rzecznych przez lata wypłukiwanych przez wodę. Efekt tego jest taki, że każdy mały opad deszczu odcina jedną stronę rzeki od drugiej, bo nurt jest naprawdę wezbrany i bystry. I wtedy się czeka. Spokojnie. Po afrykańsku. My jednak nie chcieliśmy. Narada trwała do 10.00. Gospodarze oczywiście odradzali nam przeprawę, a temperatura rosła. Ostatecznie kolejne 70 km z dwoma przygodowymi przeprawami przez rzekę pojechali Monika, Leszek i Zbyszek. Reszta ekipy kupiła w miasteczku dużego i soczystego arbuza i poczekała na Toyotę 4×4, która dowiozła ją do Foum Zguid.

Dodaj komentarz

Kazimierz Nowak

Kazimierz Nowak

Mentalny przewodnik etapu 31

Polski podróżnik, korespondent i fotograf, pionier polskiego reportażu, który w latach 1931-1936 przebył samotnie kontynent afrykański z północy na południe, a następnie z powrotem, pokonując około 40 tys. km rowerem, pieszo, konno, na wielbłądzie, czółnem oraz pociągiem.

Zbigniew Sas

Zbigniew Sas

Lider etapu 31

Świat najchętniej poznaje z perspektywy rowerowego siodełka. W ostatnich latach zaangażowany w duże projekty podróżnicze. Współorganizator Afryki Nowaka i Rowerowego Jamboree 2015 – wypraw, które każdemu uczestnikowi przyniosły przygodę, nowe przyjaźnie i zaskakujące doświadczenia. Zafascynowany Afryką, najbardziej autentycznym miejscem na świecie. Miłośnik mikroprzygód – weekendowych wypadów w najbliższą okolicę. Laureat prestiżowych nagród podróżniczych (m.in. wyróżnienie na Kolosach 2008 za rowerową wyprawę na Madagaskar śladami Arkadego Fiedlera).

Monika Bruch

Monika Bruch

Liderka etapu 32 i uczestniczka etapu 10 oraz 31

Z zawodu grafik komputerowy. Nie może jednak usiedzieć na miejscu… Nosi ją więc po całym świecie, najczęściej z rowerem. Lubi poznawać nowe, zobaczyć jak to jest. Z Bike Jamboree przeżyła 40-sto stopniowe mrozy w Mongolii i na Syberii. Teraz czas na na afrykańskie upały w Maroko. Lubi ludzi i wciąż przekonuje się, że warto.

Mirko Foerster

Mirko Foerster

Uczestnik etapu 31
Piotr Sudoł

Piotr Sudoł

Uczestnik etapu 31
Manuela Jesionek

Manuela Jesionek

Uczestniczka etapu 31
Dominika Kujath

Dominika Kujath

Uczestniczka etapu 31

Jadę po raz pierwszy ever na wyprawę rowerową, zainspirowana opowieściami znajomych jeżdżących po Szkocji, Islandii czy robiących Green Velo, no i BJ oczywiście. Jestem lekarzem, specjalistą psychiatrą, urodzoną poznańską pyrą. Od 2009 biegam, a od 2013 rozpoczęłam przygodę z triathlonem, mam ukończone 28 startów, w sumie 103. Anima sana in corpore sano. Eksperymenty i wyzwania to energia, której potrzebuję.
Dominika Kujath 31 etap BJ

Leszek Pachulski

Leszek Pachulski

Lider etapu 11 i uczestnik etapu 31

Leszek Pachulski – lider etapu; w ciągu ostatnich 15 lat, odkąd zapadł na „cyklozę”, uczestniczył w kilkudziesięciu maratonach MTB, kilkudziesięciu ekstremalnych maratonach na orientację Harpagan, szosowych maratonach i fascynujących road tripach przez ikoniczne góry całej Europy, aż po sakwiarskie i bikepacking`owe wyprawy na różnych kontynentach.

Uczestnik ostatniego etapu sztafety Afryka Nowaka przez Saharę i Góry Atlas. Aktualnie organizuje imprezę, która łączy wszystkie te doświadczenia i fascynacje: Rowerowy Maraton Wisła 1200 – pierwszy w Polsce bikepackingowy ultramaraton, którego trasa biegnie wzdłuż Wisły od jej źródeł na Baraniej Górze do ujścia w Gdańsku. Prawie 1200 km. non stop bez wsparcia z zewnątrz.

Lider etapu, odpowiedzialny za nawigację, utrzymywanie właściwego tempa i gotowanie wody. Z zawodu prawnik.

https://scontent-waw1-1.xx.fbcdn.net/v/t1.0-9/61938092_2365766450113431_2919601588228063232_n.jpg?_nc_cat=104&_nc_ht=scontent-waw1-1.xx&oh=51ed55e1916ffa27ca650e6926b7637b&oe=5D87745A

konkurs i rywalizacja wznowione w dniu 24.06

Bike Jamboree po raz drugi bierze udział w akcji Fundacja LOTTO im. Haliny Konopackiej #OdlottowaJazda!
Pamiętacie, jak rok temu kręciliśmy kilometry, żeby zawalczyć o dofinansowanie naszej sztafety? W tym roku też mamy szansę! A zasady udziału w tym roku na pewno przypadną wam do gustu, ponieważ akcja stworzyła WŁASNĄ APLIKACJĘ do liczenia kilometrów
Jak nas wesprzeć i wziąć udział w akcji?
pobrać aplikację fundacji
https://play.google.com/store/apps/details…
lub https://itunes.apple.com/…/app/odlottowa-jazda/id1464489414…
zarejestrować się
wybrać organizację FUNDACJA ŚWIATOWE JAMBOREE
wyjeżdżać kilometry na rzecz wybranej organizacji

Każdy kilometr się liczy! A biorąc udział w tej akcji stajecie się częścią naszej sztafety
Wasze zaangażowanie pomoże nam dojechać do mety i zorganizować wspaniały Finał Bike Jamboree w grudniu 2019 roku!

Kręćcie z nami!!!